Sillan

Sjamaan en de laatste overlevende van de stam van de Coyote

Description:
Stats
stat score bonus
Str 10 0
Dex 12 +1
Con 8 -1
Int 16 +3
Wis 20 +5
Cha 16 +3

XP: 36990 (45000)

Speed: 20

skill bonus skill bonus
Concentration +10 Diplomacy +17
Handle Animal +12 Heal +14
Knowledge geography +6 Knowledge history +6
Knowledge local +6 Knowledge nature +11
Listen +12 Ride +2
Sense Motive +9 Spellcraft +10
Spot +15 Survival +10
Swim +0

Combat hit points max: 45 Init +0 AC 16* (excluding magic bonus from shield/chain) BAtk / Gpl +6/+6 Attack: club +6/+1 melee (1d6), sling +6/+1 ranged (1d6) Gear: Chain shirt/Heavy wooden shield

Saves
type save base mod special
For +7 +6 0 +1
Ref +4 +3 0 +1
Will +12 +6 +5 +1
Feats
  • Alertness
  • Negotiator
  • Spell Focus: Conjuration
  • Augment Summoning
  • Sixth Sense
  • Spirit Guide
  • Wild Empathy
  • Chastice Spirits
  • Detect Spirits
  • Blessing of the Spirits
  • Follow the guide
  • Ghost Warrior
  • Warding of the Spirits
  • Spirit Form
Languages
  • Zwaardens
  • Orcs
  • Silvan
Bio:

Achtergrond Sillan is opgegroeid in de stam van de Coyote in het Eeuwigveld, de wildernis ten westen van het Rode Meer. Als kleinste van zes kinderen heeft hij altijd op anderen moeten inpraten om te krijgen wat hij wilde. Op speciale gelegenheden, als de shaman magie beoefende of de geestenwereld betrad om gunsten af te smeken, kreeg Sillan steevast stekende pijnen in zijn hoofd. Toen Silan ouder werd constateerde de shaman dat de stekende pijnen een gevoeligheid bleken te zijn voor de aanwezigheid van magie. Dit en zijn gave om mensen te overtuigen viel de shaman van de stam op en verkoos Sillan tot zijn leerling. Ingewijd in de leer van de geestenwereld door zijn meester heeft hij een goed inzicht in de verhoudingen tussen onze wereld en de geestenwereld gekregen.

Een tijd geleden is mijn stam grootdeels vermoord door een steeds sterker wordende stam, de Runengieren, blijkbaar is de geest van de coyote ons niet meer gunstig gestemd. De enkele overlevenden hebben zich aangesloten bij andere stammen, de laatste woorden van onze shaman waren dat dat onze stamgeest eerst gunstig gesteld moet worden voordat we weer een eigen stam kunnen worden. Ik kon gelukkig ontsnappen van de overval en wil nu een manier vinden om wraak te nemen en te zorgen dat dat onze stam weer een toekomst krijgt.

Campaign-geschiedenis Ik heb de laatste tijd rondgezworven met een groep avonturiers waarvan ik denk dat we dezelfde doelen voor ogen hebben, sinds we de broeders van de aardas gesproken hebben weet ik een manier waarop we wraak kunnen nemen op de runegieren. We hebben ontdekt dat er een verband is tussen de Maanvreters en de Runegieren dat we kunnen’gebruiken’.

Sinds we ontkomen zijn van de ‘hulp’ van de heersers van de verderfelijke stad Lyanum ben ik op een groot avontuur gegaan. Ik ben het Eeuwigveld verlaten en de Duivelskloof gepasseerd om het land van mijn groepsgenoten hulp aan te bieden. Ik heb trouw gezworen aan een groot man, de hertog van Gondramon, zolang ik zijn belangen behartig ben ik welkom in zijn land. Ik verlang er echter naar om terug te keren naar de vertrouwde woestenij van het westen, te zingen met de coyote’s in het maanlicht en onze stam weer op (2) poten krijgen.

De noodzaak voor hulp aan de hertog van Gondramon is ten einde gekomen, het land is weer relatief veilig nu het niet aan alle kanten bedreigd wordt. Alleen de lange koude winter rest hen nog, ik kan niet meer terugkeren naar dit land… Dit grote avontuur heeft een vervolg gekregen. Een kwaadaardige godin probeert de balans tussen degeesten van het land te verstoren, ze heeft mij vervloekt en dwingt mij hierdoor tot haar te komen. Stuk voor stuk vallen mijn mijn reisgenoten ten prooi aan haar kwaadaardige invloed, de enige manier deze vloek op te heffen is haar invloed teniet te doen en haar te confronteren.

Er leek geen einde te komen aan de rot en kou, maar eindelijk zijn deverachtelijke dienaren van de godin gedood en hun woeker gestopt! Nu rest ons nog de confrontatie zelf, ik vrees voor mijn kamaraden levend en gevallen, ’s nachts vullen de kreten van hun gekwelde zielen mijn oren met afgrijzen. In Kleinvliet zal het beslist worden,Coyote en Vrouwe, geef ons kracht om haar te weerstaan.

Dood en herboren Sillan is drie keer gesneuveld in zijn strijd tegen het kwaad. De eerste keer werd hij onthoofd door een kabouter met een naar karakter en een grote zeis. Een oude vrouw plantte zijn lichaam ondersteboven in haar tuin, waarna zijn hoofd weer aangroeide. De tweede keer keek Sillan te diep in de ogen van een bodak. Op verzoek van Rhaor! liet de Leugenaar Sillan herrijzen. De derde keer werd Sillan gewurgd door een balhannoth onder het Belfort. Hij werd door Rhaor gereïncarneerd als elf.

Bondgenoten Sillan dient twee meesteressen: de Blauwe Vrouwe, een eladrin van de Eeuwige Jachtvelden; en Kimxretle, de druïdische godin van razernij en bloeddorst. Hij trekt rond met Athalya, Bhanar, Dermin en Rhaor! Bij de Herders van de Aardas ontdekte hij zijn Ware Naam.

Vijanden Sillan bestrijdt de heerser van de Buitenste Duisternis, de Runengieren en de Maanvreters. Bisralin is zijn persoonlijke vijand.

Sillan

Gondramon Hylke